Ég fór að pæla aðeins í því hvað það er sem fær fólk til þess að blogga. Að baki því eru örugglega margar og misjafnar ástæður. Blogg er fínn vettvangur fyrir kaffihúsapólitíkusa til að koma sínum skoðunum á framfæri. Upp á síðkastið hafa líka komið upp á yfirborðið kaffihúsahagfræðingar sem blogga villt og galið um efnahagsástandið. Íslendingar sem búa í útlöndum nota bloggið til að koma fjölskyldufréttum heim til vina og vandamanna og var það planið með þessarri síðu.
En það sem fær fólk til þess að halda áfram að blogga, burtséð frá tilgangi bloggsins er örugglega hvort að bloggið fái comment. Ég reyndar eyði sjálfsagt meiri tíma í að pæla í nýjum fídusum og útliti fyrir heimasíðuna heldur en í bloggið sjálft. Mér finnst það mikið skemmtilegra enda hreinræktaður “nörd”. Ég finn það samt að blogghjartað mitt gleðst yfir hverju commenti og hef því verið að spá í hvernig ég geti fengið fólk til að commenta oftar.
Ég held að það sé aðallega tvennt sem bloggarar geta gert til að fá og verðskulda comment. Annaðhvort þurfa þeir að vera fyndnir og skemmtilegir bloggarar, eins og Guffi frændi og bolvíska stálið eru góð dæmi um, eða umdeildir bloggarar sem vekja upp tilfinningahita. Flestir þessir síðarnefndu eru í hópi kaffihúsapólitíkusana eða kaffihúsahagfræðinganna sem ég var að nefna hérna áðan.
Það er því alveg ljóst að ég verð annaðhvort að reyna að vera skemmtilegri eða að fara að blogga af hita um pólitík og efnahagsmál. Ég nenni ekki að fara að blogga um “ástandið”, enda myndi ég þá sjálfsagt missa góðan hluta af þeim hópi sem les bloggið nú þegar.
En áður en maður fer að kvarta yfir því að fólk commenti ekki þarf maður víst að byggja upp og viðhalda einhverjum lesendahóp. Til þess að gera það er mikilvægt að vera duglegur að blogga og koma reglulega með eitthvað nýtt. Samkvæmt Guf.fa er þumalputtareglan að minnsta kosti eitt blogg á viku annars gleymistu.
Þesssa blogg-pressu er erfitt að uppfylla ef maður ætlar sér eingöngu að vera með fjölskyldufréttir á bloggsíðunni, þó svo að lífið hjá okkur í prakkaralandinu sé gífurlega viðburðarríkt. Þessi áskorun verður því bara leyst á einn hátt. Tengdamamma segir að ég verði að geta sett alla hluti upp í excel og það er nákvæmlega það sem þarf að gera.
Eins og alvöru verkfræðingi sæmir ætla ég því að búa til verkferla fyrir bloggið. Búnir verða til fastir dagskrárliðir, sem hafa fyrirfram ákveðna uppfærslutíðni. Einhver frávik verða leyfð á tímaskorðum, þ.e. leyfilegt verður að birta færslur örar en uppfærslutíðni hvers flokks segir til um, en ekki sjaldnar. Gæðaeftirlit verður aukið og verða færslur hér eftir að uppfylla ISO 1904 gæðastaðalinn og mælast yfir 7 á skemmtigildaskalanum.
Ég vona að þessar breytingar eigi eftir að leggjast vel í lesendur, en fyrsti nýji dagskrárliðurinn verður kynntur til sögunnar síðar í dag.
Related posts:
- Sverrir og skólamál Jæja, þá er ég orðinn stoltur nemandi í ekki ómerkari...
- Kominn aftur til Frakklands með bloggsíðu í farteskinu Jæja... þá er maður loksins að láta undan pressunni. VIð...
- Skyldi það takast í þetta skiptið ? Jæja! Eins og ég gaf fögur fyrirheit um í síðustu...
- Er ekki kominn tími á smá blogg ? Jæja, ég geri fastlega ráð fyrir að okkar dyggu lesendur...
- Heimsókn og frönskupróf Jæja, þegar kvartanir eru farnar að berast í commentakerfinu um...
Mér líst vel á þessi áform, allt sem gerir það að verkum að þið bloggið og ég hef eitthvað annað að gera í tölvunni en að skoða ómerkilega hluti á facebook er góðs viti!
Styð þetta framtak, og bíð ennþá mjög spennt eftir uppskriftasíðunni! 
Það er enginn smá metnaður. Líst mjög vel á að setja þetta upp í Excel, helst með sem flestum litum.
Þessi síða þín verður bara flottari og flottari og flottari með hverju skipti sem ég kem hingað inn. Fíla líka að fá emaila frá þér. Úff púff.
Mér líst afskaplega vel á að þú hafir núllað út ástands bloggarann og pólítík bara í neyðartilvikum. Málið er bara að vera hress og kátur og muna eftir myndunum. Og það er alveg rétt. Komment eru bensín bloggarans og hvetur hann til dáða.